We zijn inmiddels voorzien van voldoende suppoosten, het heeft dus geen zin meer om op deze oproep te reageren.

Wanneer Nijmegen volstroomt met Vierdaagse-wandelaars en mooi weer-genieters, is ook Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek buiten te vinden. Met vier projecten, alle ontwikkeld door jonge grafisch ontwerpers, voorziet zij zelfs in geheel nieuwe, alternatieve wandelroutes.

Waar begint openbare ruimte? Is openbare ruimte toe te eigenen? En op welke manieren wordt zij waargenomen? Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek doet deze zomer een poging dit niemandsland van iedereen op kritische en verassende wijze te verkennen.

Voor het derde deel uit de tentoonstellingsreeks Synchronic Spaces zet Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek het onderzoek naar de relatie tussen ruimte en tentoonstellen voort in de publieke, stedelijke ruimte. De openbare ruimte wordt met name verkend door (grafisch) vormgevers, een beroepsgroep die gewoonlijk werk vervaardigt in opdracht.
De Paraplufabriek deed een landelijke oproep aan grafisch vormgevers om projecten in te dienen, waarin zij op een eigenzinnige manier de openbare ruimte benaderen. Uit een veelheid aan reacties zijn een viertal projecten geselecteerd die vanuit originele invalshoeken de publieke omgeving verkennen.
Toch is er ook een opvallende overeenkomst tussen de projecten. Alle kunstenaars baseren zich namelijk op een specifieke route die de openbare ruimte doorkruist. De focus ligt op de publieke ruimte in Nijmegen, maar ook het openbare terrein in andere steden wordt in kaart gebracht.

Op die manier voorziet Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek deze zomer de stad Nijmegen van geheel nieuwe (wandel)routes, met o.a. een trektocht langs de minder geslaagde toepassingen van ruimtelijke ordening in het centrumgebied, en een audio-tour die de aandacht vestigt op de overdaad aan visuele communicatie in de stad.
Maar eveneens wordt een verslag getoond van een opmerkelijke wandelroute die juist door de vormgevers zelf wordt gelopen in respectievelijk Rotterdam en New York, waarmee op deze wijze het kleiner worden van de wereld gedemonstreerd wordt. Tenslotte zal ook een mobiele kiosk een eigen route door Nijmegen afleggen, die over de activiteiten van Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek en Volume 3 / Street View in het bijzonder informeert.

Deelnemende grafisch vormgevers zijn: Bart van Haren (Breda) en Miriam Fuselier (Nijmegen), Katrien Ligt (Dordrecht), Loes van Esch (New York) en Simone Trum (Rotterdam) en Atelier 152; Joris Budel (Rotterdam) en Yorick de Vries (Nijmegen).

Hoewel Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek zich tijdens de zomermaanden grotendeels buiten manifesteert, blijft haar tentoonstellingsruimte aan de Van Oldenbarneveltstraat ook geopend voor publiek. Deze ruimte zal fungeren als startpunt voor de wandelroutes. De benodigde plattegronden zijn er verkrijgbaar en de audio-tour kan er gedownload worden op een zelf mee te brengen mp3-speler of mobiele telefoon met audio-aansluiting. Ook zal er documentatie over de diverse projecten te vinden zijn en zal de ruimte dienst doen als atelier en ontmoetingsplek.

Volume 3 / Street View is vanaf 16 juli tot 3 september door iedere geïnteresseerde bezoeker, als wel door iedere nietsvermoedende toevallige passant te bezichtigen.

23 juli: Opening Volume 3 / Street View: 20.00 uur
Openingstijden: donderdag t/m zondag 13:00 - 17:00 uur
3 september 20.00 uur: Finissage

Katrien Ligt (Dordrecht) richt zich als grafisch ontwerper op de overdaad aan visuele en tekstuele communicatie waarmee de openbare ruimte wordt volgehangen. Niet door hier nog een schep bovenop te doen, maar juist door het drukwerk in te ruilen voor een niet-materiële vorm van communiceren; namelijk geluid. Ligt heeft een audio-tour samengesteld die wandelaars langs een variërend (rand)stedelijk landschap leidt, waarin de aan- en afwezigheid van reclame en dergelijke vormen van grafische toepassingen in de publieke ruimte, letterlijk wordt besproken. Op deze wijze vestigt zij de aandacht op alle visuele boodschappen die je veelal ongemerkt binnenkrijgt.

Loes van Esch (New York) en Simone Trum (Rotterdam) bevinden zich momenteel zo’n 6000 kilometer van elkaar, maar toch blijkt deze afstand zeer relatief door nieuwe media als skype en Google Earth. Het kleiner worden van de wereld, en de daarbij gepaard gaande inwisselbaarheid van plaats, willen zij demonstreren door het uitwisselen van hun dagelijkse routes door hun respectievelijke stad. Door instructies m.b.t. richting en afstand, doorkruisen zij hun steden met de wandelroute van de ander, waarbij de verschillen en overeenkomsten in ervaringen, ontmoetingen en waarnemingen worden gedocumenteerd. Dit groeiend verslag wordt vervolgens getoond op wederom een andere plek op de wereld; namelijk in de tentoonstellingsruimte van Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek.

Atelier 152; Joris Budel (Rotterdam) en Yorick de Vries (Nijmegen) vormen de vaste vormgevers van de gehele Synchronic Spaces-reeks, waarvoor zij de PR op zeer autonome wijze benaderen.
Hun eigenzinnige werkwijze kenmerkt zich doordat hun acties de grenzen tussen promotie en zelfstandige vormgeving, drukwerk en objecten vervagen. PR wordt kunst. Een werkwijze die voor Synchronic Spaces - Volume 3 zijn voorlopige mijlpaal vindt in een mobiele kiosk/reclamezuil.
Deze verrijdbare miniatuur-Paraplufabriek vormt een vrijplaats voor Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek om over haar activiteiten te informeren en inlichtingen over de verschillende projecten die deel uit maken van Volume 3 te verspreiden.

waarhetwaait.wordpress.com

waarhetwaait.wordpress.com

Open atelier in Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek Nijmegen.

“We moesten eens een collectief oprichten.” zei de een.
“Eentje dat niet zo serieus is. En doet.” zei de ander.
“En dan treden we op in roze broeken en met appelgroene hoedjes op. En plaksnorren.” zei de een weer.
“Zalig!” zei een derde.
De vierde knikte instemmend zoals alleen de vierde dat kan doen.

Waai is een collectief dat geen collectief mag heten. Er is maar een regel en die is dat je moet durven optreden in appelgroene hoedjes, roze broeken en met plaksnorren op. Waai is niet zozeer tegen serieuze kunst, als tegen kunstenaars die zichzelf te serieus nemen.

Van 7 tot en met 13 juni houdt Waai open atelier in Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek Nijmegen in Nijmegen. Elke avond wordt het nieuwe werk gepresenteerd en worden er plaatjes gedraaid en drankjes gedronken. Er is geen programma, geen pamflet. Wel is er een lijst van benodigdheden:

een geluidsinstallatie / een webcam / wat computers / een printer / een langarmnietmachine / een buttonmachine / een koffiezetapparaat / een koelkast met bier en baileys (en wat u zelf nog meeneemt) / beamer / overheadprojector / gitaren / versterkers daarvoor / loopstation / microfoons / straf fototoestel / waterkoker / tekenspullen / spuitbussen / snorren

Vanaf een uur of twee in de middag is iedereen welkom om de waaiers aan het werk te zien en, nog belangrijker, zelf ook eens wat te blazen. Enkele gastartiesten hebben zich al aangemeld, maar die houden we nog even geheim. Voor wie te lui is om naar Nijmegen te komen of tegenwind heeft, is er een livestream waarop de activiteiten nauwgezet te volgen zijn en het weblog waarhetwaait.wordpress.com waarop alle creaties getoond zullen worden.

Het waait binnen, we stellen voor dat u dat ook doet.

De vaste kern van Waaiers tijdens Het waait binnen:

Willem Claassen (schrijver)
Eva Mouton (schrijfster en tekenares)
Dennis Gaens (schrijver)
Bert De Geyter (kunstenaar en loopstation-gitaren-bemanning)

Meedoen? mail hetwaaitbinnen@gmail.com en vertel ons wat je komt/wilt/kunt doen…

Op 4 juni spreken Vrouwkje Tuinman en Andrea Stultiens in de Paraplufabriek met Erik Jan Harmens.

Aanleiding is het project Intensive Care van Vrouwkje en Andrea, waarin zij door middel van fotografie en tekst vertellen over het onvoorstelbare van een plotselinge dood. In Intensive Care geven zij woorden en beelden aan het overlijden van twee van hun dierbaren.

Andrea Stultiens legt ziekenhuis, rouwcentrum en uitvaarten vast. Vrouwkje Tuinman schrijft over rouw en herinnering. De beelden en gedichten delen hun weinig sentimentele, maar eerder alledaagse benadering van de dood en wat deze losmaakt.
Kunst en persoonlijk verdriet komen hier heel dicht bij elkaar. Hoe voorkom je sentiment? Moet je dat überhaupt voorkomen? Hierover gaan Vrouwkje Tuinman en Andrea Stultiens in gesprek met Erik Jan Harmens.

Intensive Care is een (foto)boek en een tentoonstelling die van 7 mei t/m 6 juni in Utrecht te zien.
4 juni worden de beelden van Andrea Stultiens uit de tentoonstelling vertoond en leest Vrouwkje Tuinman voor.
Andrea Stultiens (1974) vertelt verhalen met haar foto’s. Ze exposeert internationaal en bracht verschillende boeken uit. Onlangs won ze de Bouw in Beeld-prijs.
Vrouwkje Tuinman (1974) is dichter, schrijver en journalist. Haar laatste roman Buurvrouw verscheen in 2008. Momenteel schrijft ze aan korte verhalen voor muziektheater.

Intensive Care
Andrea Stultiens & Vrouwkje Tuinman in gesprek met Erik Jan Harmens
Vrijdag 4 juni
De paraplufabriek
Van Oldenbarneveldtstraat 63a
Nijmegen
Zaal open 20.00 uur
Aanvang 20.30 uur
Toegang gratis

Volume 2 / Because because is een tweeledige tentoonstelling, geheel gewijd aan de kunstenaar Justin Gosker (1982, Toronto). Volume 2 vindt gelijktijdig plaats tijdens de Kunstvlaai in Amsterdam en in de tentoonstellingsruimte in Nijmegen.

Beide ruimtes tonen werken die nauw verbonden zijn met hun respectievelijke omgeving, terwijl ieder afzonderlijk werk tevens een nauwe verwantschap toont met een werk op de tegengestelde locatie.
Volume 2 / Because because wordt dan ook gekenmerkt door tegenstellingen tussen plaatsgebondenheid en verplaatsing, samenhang en dualiteit.

Gosker’s werk wordt geïnformeerd door de specifieke eigenschappen van een gegeven plek en ruimte. Alle condities die ten grondslag liggen aan het maken van een werk worden niet enkel als context aangewend, maar bepalen tevens onderwerp, vorm en structuur.
Gosker werkt in verschillende en uiteenlopende media, waaronder video, fotografie, en tekstgebaseerde werken, maar zijn werk wordt nog het meest gekenmerkt door site-specific installaties en interventies. Deze zijn grotendeels onlosmakelijk verweven met de plek waar zij tentoongesteld worden, waardoor de grenzen vervagen tussen werkelijkheid en fictie, kunstwerk en object, evenals de scheidslijn tussen een tentoonstelling en een nagenoeg lege ruimte.
Volume 2 brengt op spaarzame maar uiterst gelaagde wijze een performance, twee ruimtelijke interventies en twee fotowerken samen in een solotentoonstelling, die gescheiden wordt door tientallen kilometers.

Volume 2 / Because because is het tweede deel in de tentoonstellingsreeks Synchronic Spaces.

Opening: Zaterdag 15 mei 2010, 16.00 uur
Locatie: Kunstvlaai, Cultuurpark Westergasfabriek,  Amsterdam
Gashouder, Klönneplein 1, 1014 DD Amsterdam

Finissage: Zaterdag 29 mei, 17.00 uur
Locatie: Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek
Van Oldenbarneveltstraat 63a, 6512 AT Nijmegen.

Openingstijden:
Volume 2 Amsterdam 15 t/m 23 mei ma-zo 13.00-19.00
Volume 2 Nijmegen 15 t/m 30 mei do-zo 13.00-17.00

Justin Gosker - A long conversation about this and that

De tentoonstelling is mogelijk gemaakt door de vindingrijkheid, het organisatietalent, de openheid en energie van HISKE KINGMA. Zonder Hiske was er geen landslide. HISKE BEDANKT NAMENS DE PARAPLUFABRIEK!!

Voici les clefs/De inval: LANDSLIDE
Merijn Hos & Raymond Teitsma

Te volgen vanaf 2 april op: www.thelandslide.nl.

Daarnaast is de tentoonstelling op 10 en 11 April te bezoeken tussen 12.00 en 17.00

‘Landslide’ is de werktitel van de samenwerking die Merijn Hos en Raymond Teitsma van 2 April tot en met 9 April met elkaar aangaan in de Paraplufabriek te Nijmegen. Gedurende een week zullen zij de expositieruimte gebruiken als gezamenlijk atelier en vullen met werk dat als dialoog fungeert tussen hen beiden en hun verscheidene manieren van werken.

‘Landslide’ vindt plaats in het kader van ‘Voici les clefs/De inval’, waarbij telkens een of meerdere kunstenaars worden uitgenodigd om een krachtige inval te doen in onze tentoonstellingsruimte. Ze krijgen de sleutels van de Paraplufabriek om er een kleine week in volledige vrijheid te werken en het daaropvolgende weekend naar buiten te treden.

In ‘Landslide’ zullen Hos en Teitsma ieder aan een andere kant van de expositieruimte een persoonlijke werkplek inrichten en met gebruik van de gehele ruimte en alle denkbare materialen letterlijk naar elkaar toe werken. In het midden zullen ze elkaar treffen en als een aardverschuiving over elkaar heen werken. Vorm zal in het proces boven esthetiek staan. Het project zal gedurende die week live te volgen zijn op: www.thelandslide.nl. Verwacht tekeningen, schilderijen, collages, objecten en alles daar tussen in.
Merijn heeft een stijl die zich laat kenmerken door heldere, klare lijnen, vormen- en kleurgebruik waarin hij op een bijna minimalistische manier figuurlijke vormen neerzet. Raymond is een jonge surrealistische schilder en maakt dramatische, visuele afbeeldingen vol nostalgie en humor. De twee werken in een totaal tegenovergestelde manier van elkaar. Toch is er een sterke overeenkomst in het werk van beide kunstenaars te vinden, die ligt in de onderwerpen en dan voornamelijk in de dubbele boodschap van de humor in het werk.
Beide kunstenaars gingen eerder een samenwerking aan die in 2003 resulteerde in hun eerste expositie bij “The Knitting Factory” in New York.

Kunstenaars Biografieën

Merijn Hos (1978, Enschede, NL), ook wel bekend onder zijn alias Bfree, is illustrator en beeldend kunstenaar. Hij studeerde in 2004 af aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten met een BFA in Illustratie. Sindsdien werkt hij 50% van de tijd als illustrator en de andere 50 % aan zijn vrije werk in de vorm van exposities en publicaties. Als illustrator wordt hij vertegenwoordigd door het Amsterdams/Londens agentschap EdsonWilliams Ltd. en het New Yorkse Agentschap Hugo & Marie. Hij werkte onder andere aan een printcampagne voor Coca Cola, aan een eigen lijn bij het Amerikaanse tassenlabel LeSportsac en aan een animatie voor de toonaangevende kinderserie YoGabbaGabba voor Nickelodeon. Hij exposeerde onder andere solo in Luxemburg en Madrid en onlangs verscheen zijn tweede boek, De Marigolds, een bundeling van zijn vrije werk van de afgelopen twee jaar.

www.merijnhos.com

Raymond Teitsma (1981, Utrecht, NL) studeerde in 2004 af aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten met een BFA in Illustratie. Tegenwoordig werkt hij als beeldend kunstenaar aan autonome projecten, animaties en schilderijen. Zijn werk wordt getypeerd door invloeden van de pop- en zapcultuur, de jaren ‘50 en ‘60 en een belangstelling voor techniek en materialen die hij breed uiteenzet in verschillende projecten. Hij animeerde o.a. een videoclip voor de Amerikaanse band Joan As Police Women en voor Bas Haring’s Wisebits, hij is gelieerd aan Birgit Schuurmans’ Prints and the Revolution en zijn werk is o.a. gepubliceerd in de Playboy. Recent verscheen van zijn hand ‘Another Year In Paradise’, een zine met werk van zijn punkpopart-project, onlangs nog tentoongesteld in Gallery Alley in het Belgische Hasselt .

www.teitsma.com

Merijn Hos: Don’t Worry Be Happy
Fotografie: Lotte Stekelenburg

Raymond Teitsma: The Great Escape

Onder de titel ‘Synchronic Spaces’ worden alle ruimten die Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek gedurende het jaar 2010 betrekt samengebracht. De curatoren Ramona Kun-Kuti, Heidi Linck en Simon van Til focussen in hun programmering op de verscheidene mogelijke invullingen van het begrip ruimte. Het aanwenden en toe-eigenen van verschillende vormen van ruimte biedt Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek nieuwe manieren om zich als kunstinstelling uit te spreken en haar bestaan in fluctuerende gedaanten vorm te geven.

De eerste ruimte die Kunstenaarsinitiatief Paraplufabriek onder de titel ‘Volume 1′ zal inlijven heeft de exacte afmetingen van haar bestaande tentoonstellingsruimte in de Paraplufabrieken. Beeldend kunstenaar Brechtje Horsten (1977) is uitgenodigd een site-specific installatie te vervaardigen die de specifieke eigenschappen van deze tentoonstellingsruimte aftast.

Horsten speelt in haar werk met de begrippen binnen en buiten. Door deze te verwisselen en door zowel positieve als negatieve ruimte zichtbaar te maken, streeft ze naar schijnbaar nieuwe werkelijkheden. Haar werk ontleedt de fysieke ruimte, en vraagt op deze wijze de toeschouwer zich opnieuw te verhouden tot hun verondersteld bekende leefomgeving. Door middel van haar architectonische ingrepen en interventies in bestaande ruimten wordt de toeschouwer gedwongen deze ruimtes anders te benaderen en te gebruiken.

‘Volume 1′ opent op vrijdag 5 maart om 21.00 uur en is daarna te bezichtigen tot en met zondag 28 maart.